X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری

:-:رمضانیه:-:  چاپ

تاریخ : سه‌شنبه 13 شهریور‌ماه سال 1386 در ساعت 04:52 ب.ظ

  ابارک لکم شهر الخیر و الرحمه و الغفران و اسئلکم الدعا فی وقت الفطور و السحور..یا علی

ماه رمضان براى مؤمن سود و براى منافق خسران است

حضرت سلمان فرمود: در روز آخر شعبان پیامبر(صلى الله علیه و آله) براى ما خطبه‏اى در فضیلت ماه رمضان قرائت فرمود و در خطاب خویش به ما فرمود:
«اى مردم براستى سایه افکنده بر سر شما ماه بزرگ مبارکى، ماهى که در او شبى است که از هزار ماه بهتر است، که خداوند روزه‏اش را فرض و واجب نموده، و به پا داشتن عبادات شبش را به طور استحباب مقرر فرموده است، کسى که تقرب بجوید به خداوند،به انجام نافله خیرى، مثل آن است که در غیر ماه رمضان فریضه‏اى انجام داده باشد، و این ماه ماه صبر است، و صبر هم اجر و ثوابش بهشت است. و ماه روزه، ماه مواسات و برابرى است، و ماهى است، که رزق مؤمن در او زیاد مى‏گردد، و ماهى است که اولش رحمت و وسطش مغفرت و آمرزش، و آخرش آزادى از آتش جهنم است، و این ماه براى مؤمن بهره و منفعت است، و براى منافق خسارت و ضرر.»

------------ ---------
پى‏نوشت‏:
1- مستدرک الوسائل مرحوم نورى نقل از وقایع الایام، ص 436.


روز اول ماه مبارک:

رمضان نزول کتاب آسمانی صُحف بر ابراهیم خلیل الله(ع)

- بسم الله الرحمن الرحیم اللهمّ غَشّنی بالرّحْمَةِ وارْزُقْنی فیهِ التّوفیقِ والعِصْمَةِ وطَهّرْ قلْبی من غَیاهِبِ التُّهْمَةِ یا رحیماً بِعبادِهِ المؤمِنین.

- ولایتعهدى امام رضا(ع) در اول ماه رمضان

مبادا که ماه رمضان نزد شما مانند دیگر ماهها باشد؛ زیرا که این ماه نزد خداوند نسبت به سایر ماهها از حرمت و فضیلت فزون تری برخوردار است.رسول الله (ص)البحار 96/340


روز دوم ماه مبارک: 

 

2 رمضان - فتح مکه به دست پیامبر اسلام (ص)

شنیدن دعای روز دوم ماه مبارک رمضان اینجا را کلیک کنید

تلاوت یک آیه از قرآن در ماه رمضان برابر با تلاوت همه قرآن است.

الّلهم قرّبنی فیه إلی مَرضاتِک وَ جنّبنی فیه مِن سَخَطِک و نَقماتِک وَ وفّقنی فیه لِقرائة آیاتِک برحمتِک یا أرحم الرّاحِمین! 


روز سوم ماه مبارک رمضان:

3رمضان نزول کتاب آسمانی انجیل برحضرت عیسی(ع)

غزوه تبوک یا فاضحه در روز سوم ماه رمضان: غزوه تبوک یا فاضحه از جنگهاى حساس بین مسلمانان و رومیان که درسال نهم هجرى بر پا شد و به صلح انجامید نیز در روز سوم ماه مبارک رمضان واقع گشت، و علت ایجاد این جنگ چنین بود که جاسوسان، به دربار امپراطوى روم (هراقلیوس) (هرقل) گزارش دادند، که پیامبر اسلام از دار دنیا رفت، امپراطور شوراى نظامى تشکیل داد، و تمامى حاضران موقع را مناسب بسیج لشکر روم علیه حجاز دیدند و به سرپرستى مردى به نام یوحنا، یا (باغباد)، به سوى حجاز رهسپار، و در تبوک (محلى میان حجاز و شام) با سپاه اسلام تلاقى کردند، و سپاه اسلام در تبوک کناره چشمه آبى تمرکز یافتند، و اینکه چرا این جنگ را فاضحه مى‏نامند بدان علت است که منافقان از حضور در جنگ تخلف ورزیدند، و رسوا شدند، و این جنگ را «ذوالعسره‏» نامند زیرا که مسلمانان از نظر آذوقه و مرکب و مهمات بسیار در عسرت و سختى بسر بردند.

 الوقایع و الحوادث ص 19 جهت اطلاع بیشتر از غائله جنگ تبوک به آدرس نامبرده مراجعه فرمائید.


روز چهارم ماه مبارک رمضان:

شیعه علی (علیه‌السلام):روزی پیامبر (صلی الله علیه و آله) در حال سرور و شادمانی در خانه علی (علیه‌السلام) وارد شد و سلام کرد حضرت عرض نمود: «یا رسول الله! هرگز شما را به این شادی و خوشحالی ندیده بودم». فرمود: « یا علی! بشارت باد بر تو! که الان جبرئیل بر من نازل شد و گفت خداوند به تو سلام می‌رساند و می‌فرماید که علی را بشارت ده که شیعیان او را چه عاصی و چه مطیع اهل بهشت می‌گردانم».

علی (علیه‌السلام) با شنیدن این سخن به سجده افتاد و سپس دست‌هایش را به طرف آسمان بلند کرد و گفت: «خدا را شاهد می‌گیرم که نصف حسناتم را به شیعیانم بخشیدم». سپس حسنین (علیهما السلام) نیز همین سخن را گفتند. بعد پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «شما کریم‌تر از من نیستید من تمام حسناتم را به شیعیانم و محبین علی بخشیدم»منتخب التواریخ: 802


روز پنجم ماه مبارک:

تفسیر دعای روز پنجم ماه مبارک رمضان:

دراین دعا سه خواسته داریم و بعد هم تمسک می جوییم به رافت حضرت پروردگار که خواسته های ما را برآورده سازد. خواسته اول این است، می گوییم؛ «خدایا، در این روز ما را از استغفارکنندگان قرار بده.» آمرزش خدا شامل حال چه کسانی می شود؟ خدا آمرزنده است. در قرآن بسیار روی آمرزندگی خداوند تاکید شده و خداوند غفاریت و آمرزندگی خودش را برای بندگان به انحای مختلف مقرر فرموده است. از جمله این آیات؛ «ان الله یغفر الذنوب جمیعاً» (سوره مبارک زمر، آیه 53) یعنی خداوند همه گناهان را می آمرزد. در همان آیه می فرماید؛ «یا عبادی الذین اسرفوا علی انفسهم لاتقنطوا من رحمه الله ان الله یغفر الذنوب جمیعاً» خداوند متعال در این آیه به بندگانش خطاب می کند که از رحمت بی منتهای من مایوس نشوید. آمرزش بخواهید،

من آمرزنده ام. «انه هو العزیز الغفار».

«غفار» صیغه مبالغه و به معنای بسیار آمرزنده است. یعنی خدا بسیار آمرزنده است. حالا بسیار آمرزنده بودنش یا از باب این است که کسانی را می آمرزد که خیلی زیاد هستند و به این اعتبار، از جهت کمیت (کثرت آمرزیده شدگان) بسیار آمرزنده است. یا از باب اینکه هر گناهی را می بخشد، یعنی از نظر کیفیت و نوع گناهان و معاصی، بسیار آمرزنده است، یعنی کسی هم که خیلی معصیت کرده باشد و غرق معصیت باشد و یک دنیا معصیت هم داشته باشد - خدایی که غفار است - همه اینها را می آمرزد. ولی چیزی که هست غفاریت و آمرزش خدا، فرع بر این است که انسان توبه بکند؛ یعنی باید زمینه مغفرت را خود بنده برای خودش مهیا بکند تا آمرزش حاصل آید. خداوند در صورتی غفار و آمرزنده است که بنده قابلیت آمرزش را بیابد؛ مثل آن زمین که باید قابلیت زراعت را پیدا بکند تا در آن زراعت بشود.

اما چه وقتی بنده قابلیت آمرزش می یابد؟ وقتی که توبه بکند و به خدا توجه کند و به سوی او بازگردد. این است که در آیه شریفه می فرماید؛ «وانی لغفار لمن تاب و امن و عمل صالحاً ثم اهتدی» (سوره مبارکه طه، آیه 82) من بسیار آمرزنده هستم ولی چه کسی را می آمرزم؟ آن کسی که ایمان بیاورد و عمل صالح انجام بدهد. «ثم اهتدی»؛ سپس در راه راست باقی بماند؛ در راهی که وظیفه دارد برود. خلاصه اینکه تا انسان توبه نکند، خدا گناهانش را نمی آمرزد. شما در حالی که معصیت می کنید، باک از گناه هم ندارید، اگر فردا هم زمینه اش پیش آمد، برای تکرار این معصیت آماده اید، مسلم است که اگر بگویید «استغفرالله واتوب الیه» این استغفار نیست. استغفار وقتی است که شما توبه بکنی، توبه یعنی چه؟ یعنی اگر معصیت کردی، پشیمان باشی از معصیت و تصمیم بگیری که بعد از این معصیت نکنی. آن وقت بیایی در پیشگاه خدا و بگویی که؛ خدایا، من پشیمانم؛ بد کردم؛ دیگر این معصیت را مرتکب نمی شوم. اگر این را از صدق دل و باطن گفتی و تصمیم گرفتی که دیگر این معصیت را تکرار نکنی، این استغفار بجا است. البته «استغفرالله ربی و اتوب الیه» بگو، ولی باید توجه داشته باشی که اگر تو هنوز هم در راه معصیت هستی و هنوز هم ممکن است معصیت بکنی؛ این استغفرالله برایت ثمری ندارد. وقتی انسان آمادگی غفران و رحمت الهی را پیدا می کند که توبه کرده باشد؛ توبه حقیقی نه فقط لفظی. دومین بند دعای روز پنجم رمضان المبارک این است؛ «واجعلنی فیه من عبادک الصالحین القانتین»، یعنی؛«و قرار بده مرا از صالحان و قانتان».


روز ششم ماه مبارک:                                         

نقش روزه در تقویت اراده
حکومت غرایز و شهوات بر انسان خطرناکترین حکومتهاست و آدمی را اسیر و بی اختیار میسازد و به پستی و رذالت میکشاند. مبارزه با سلطه شهوات نفس که در اسلام جهاد اکبر نامیده شده به پایمردی و اراده ای استوار نیاز دارد.  انسان با روزه داری که، امساک در خوردن و آشامیدن و خود داری از برخی چیزهای دیگر است در واقع با خواهشهای خویش میجنگد و در برابر غرایز خود مقاومت میکند، تمرین این عمل اراده و تصمیم را در انسان نیرومند میسازد و جان را از قید حکومت و سلطه هوسها و خواهشها میرهاند. پیشوایان اسلام فرموده اند: «افضل الناس من جاهد هواه و اقوی الناس من غلب هواه»
بهترین مردم کسی است که با هوای نفس مبارزه کند و نیرومند ترین آنان کسی است که بر آن پیروز شود. پس روزه داران بهترین مردمند چرا که با خواسته های نفسانی مبارزه میکنند و اگر با مراقبت و کوشش از روزه خویش این بهره را بگیرند که بر نفس خود مسلط شوند از نیرومند ترین مردم نیز خواهند بود.


روز هفتم ماه مبارک رمضان:در دعای امروز هم از خدا می خواهیم که سه چیز به ما عطا کند. اولین خواهش ما در دعای روز هفتم این است که؛ خدایا، ما را یاری کن که در این روز و در این ماه، هم روزه بگیریم و هم نماز بخوانیم.

7 رمضان  - وفات حضرت ابوطالب پدرارجمند حضرت على (ع) وبزرگ حامى پیامبراکرم حضرت محمد (ص), درمکه معظمه (10 بعثت)..حضرت ابوطالب (ع) و همسرش فاطمه بنت اسد (علیها السلام) بیش از چهل سال از نبى اکرم (ص) حمایت نموده و او را در اهداف رسالتش یارى نمودند. مدفن آن حضرت, در قبرستان ابوطالب در مکه معظمه قرار دارد. امام محمد باقر (ع) در قبال تهمت بى ایمانى به حضرت ابوطالب (ع) از سوى دشمنان اهل بیت: فرمود: ((اگرایمان ابوطالب (ع) را در یک کفه ترازو بگذارند و ایمان این خلق را در کفه دیگر, ایمان او سنگین تر است.))


روز هشتم ماه مبارک:

دعاى مؤمنان براى خود و مؤمنان دیگر:حق تعالى‏ در آیات آغازین سوره حشر از مهاجران و انصار تمجید مى‏کند و در آیه دهم مدح و تعریف مى‏کند از همه کسانى که پس از رسول خدا(ص) به دنیا مى‏آیند و به جمع اهل ایمان مى‏پیوندند و ذکر و دعاى همیشگى آنان این است:رَبَّنا اغْفِرْ لَنا وَلِإِخْوانِنا الَّذِینَ سَبَقُونا بِالإِیمانِ وَلا تَجْعَلْ فِی قُلُوبِنا غِلّاً لِلَّذِینَ آمَنُوا رَبَّنا إِنَّکَ رَءُوفٌ رَحِیمٌ؛بارالها، ما و برادران و خواهران ما را که پیش از ما ایمان آوردند بیامرز، و در دل‏هاى ما نسبت به افرادى که ایمان آوردند کینه و دشمنى قرارنده؛ بارالها، تو مهربان و رحیمى.چه زیباست که ما هم خود را جزء این جمع بدانیم و این دعا را زمزمه کنیم. چرا که هم طلب آمرزش براى خود و مؤمنان است، و هم طلب قلبى سالم از دشمنى و نظر سوء نسبت به مؤمنان است، و در پایان هم تمجید حق تعالى است.


روز نهم ماه مبارک رمضان:

9 رمضان 60 - ارسال 12 هزار نامه ازسوى مردم کوفه براى امام حسین (علیها السلام) وتقاضاى آنان درحرکت کردن آن حضرت به سوى عراق جهت مبارزه با حکومت یزید

9 رمضان 648 - ولادت علامه حلی:فرزندی از خاندانی پاک سرشت ولادت یافت که از مقربان درگاه باری تعالی قرار گرفت. نامش حسن و معروف به آیت الله علامه حلی است. مادرش بانویی نیکوکار و عفیف، دختر حسن بن یحیی بن حسن حلی خواهر محقق حلی است و پدرش شیخ یوسف سدیدالدین از دانشمندان و فقهای عصر خویش در شهر فقاهت حله است.

اللهم اجعل لی فیه نصیبا من رحمتک الواسعه و اهدنی فیه لبراهینک الساطعه و خذ بناصیتی الی مرضاتک الجامعه بمحبتک یا امل المشتاقین


روز دهم ماه مبارک رمضان:(یا الهی بحق ام المومنین اقضی حوائج المحتاجین یاربی)

۱۰ رمضان، سالروز وفات مهربان یار و یاور رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) و نیکو مادر مؤمنان حضرت خدیجه کبری(علیها السلام)را به تمامی مسلمین تسلیت می گویم.

وصیت هاى حضرت خدیجه سلام الله علیها

 حضرت خدیجه در آخرین لحظات زندگى وصایایى به شرح زیر به پیامبر اکرم نمود:

 1. براى او دعاى خیر کند.

2. او را با دست خود در خاک قرار دهد.

 3. پیش از دفن در قبر او وارد شود.

4. عبایى را که به هنگام نزول وحى بردوش داشت، روى کفن او قرار دهد.(۱)

حضرت خدیجه که همه اموال منقول وغیر منقولش را به حبیب خود بخشیده بود، در مقابل فقط یک عبا مطالبه نمود وآن را مستقیماً طلب نکرد، بلکه به وسیله حضرت فاطمه سلام الله علیها تقاضا کرد.(۲) آنگاه پیک وحى فرود آمد وکفن بهشتى از سوى پروردگار از بهشت آورد.ام ایمن وام الفضل (همسر عباس) پیکر مطهر حضرت خدیجه را شستشو دادند وبراى آخرین بار وداع کردند.(۳)پیامبر رحمت نخست با عباى خود او را کفن کرد، آنگاه کفن بهشتى را بر روى آن قرار داد. حضرت خدیجه سلام الله علیها در آن لحظات آخر در مورد حضرت زهرا سلام الله علیها ابراز نگرانى کرد، اسماء بنت عمیس تعهد نمود که در شب زفاف او به جاى خدیجه نقش مادرى ایفا کند.(۴)

[۱] . ابن حجر، الإصابة، ج 4، ص 275

[۲] . سیلاوى، الأنوار الساطعه، ص 375

[۳] . شرهانى، حیاة السیّدة خدیجه، ص 282

[۴] . محلاتى، رباحین الشریعة، ج 2، ص 412


روز یازدهم ماه مبارک:

اَللَّهُمَّ حَبِّبْ اِلَیَّ فِیهِ الْاِحْسَانَ وَ کَرِّهْ اِلَیَّ فِیهِ الْفُسُوقَ وَ الْعِصِیَانَ وَ حَرِّمْ عَلَیَّ فِیهِ السَّخّطّ وَ النِّیرَانَ ، بِعَوْنِکَ یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ خداوندا ، در این روز احسان و نیکویی را محبوب من و فسق و معاصی را ناپسند من قرار ده و در این روز خشم و آتش قهرت را به من حرام گردان ، به یاری تو ای فریاد رس فریاد خواهان..

در عظمت ماه مبارک:رسول الله (صلى الله علیه وآله) از ماه مبارک رمضان به شهر الله یاد فرمود: ?قد أقبل الیکم شهر الله? ماه خدا به شما روى کرد، چون در این ماه صوم الله مطرح است، چون روزه مال خداست و این ماه، ماه روزه است، لذا ماه مبارک رمضان را شهر الله مى نامند، چه این که ماه رجب ?شهر ولایت? است و ماه شعبان هم ?شهر نبوت و رسالت?. و در دعاهاى ماه رجب فرمودند که از خداوند متعال بخواهید که زمینه توفیق ماه مبارک رمضان از هم اکنون براى شما مهیّا و فراهم بشود. اینطور نیست که هر کس بتواند به عظمت ماه مبارک رمضان راه بیابد قبل از این که مقدماتى را طى کرده باشد. در روایتى فرمودند: شما نگویید: رمضان آمد، رمضان رفت، بگویید: شهر رمضان آمد و شهر رمضان رفت، زیرا رمضان اسمى از اسمهاى مبارک خداى سبحان است.اگر انسان در این شهرالله به لقاءالله نرسد به باطن روزه نرسیده است، بلکه یک روزه اى در سطح طبیعت گرفته است و پاداشى را هم که به او مى دهند در همان سطح است. این که مى فرماید:الصّوم لی وَ أنا اجزی به? یعنى روزه مال من است و من شخصاً جزاى روزه دار را خواهم داد. سخن ازمَن است، خودش را مطرح مى کند، روزه ماه من است و من هستم که جزاى روزه دار را مى دهم، به فرشتگان نمى گویم او را بهشت ببرید، من خودم جزاى او را مى دهم.خودش چگونه جزا مى دهد.به یک عده اى مى فرماید:فَادْخُلِى فِى عِبادِى وَ ادْخُلِى جَنَّتِى. حال آیا در آنجا سخن از خوردن و پوشیدن و نوشیدن است، یا انسان به جایى مى رسد که از آنچه بنام خوردن و پوشیدن و امثال اینهاست، مى گذرد و به جایى مى رسد که جاى آنها نیست، در عین حال که خوراکى ها و پوشاکى ها را در مرتبه نازله دارد، فرمود:إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّات وَنَهَر فِی مَقْعَدِ صِدْق عِنْدَ مَلِیک مُقْتَدِر. اگر روزه براى این است که انسان به تقوا برسد، تقوا دو درجه دارد: یکى همان بهشتى است که درآن نعمتهاى فراوان موجود است:اِنَّ الْمُتَّقِینَ فِى جَنّات وَ نَهَر? براى لذائذ ظاهرى است، یکى هم عندالله است، آنجا دیگر سخن از سیب و گلابى نیست. سیب و گلابى از آن جسم و بدن اوست که ?جنّات وَ نَهَر? براى بدن اوست، امّا لقاء حق براى روح اوست. این سرّ و باطن روزه است.همه ماهها پشت سر ماه مبارکند، امام سجاد(علیه السلام)در دعا وداع مى فرماید:السلام علیک من شهر لاتنافسه الأیام من شهر.سلام بر تو اى ماهى که هیچ ماهى با تو مسابقه و رقابت ندارد.در منافسه وقتى انسان مى دود و مسابقه مى دهد، نفس نفس مى زند تا به مقصد برسد، خداى سبحان هم فرمود: براى گرفتن فضایل منافسه بدهید:فَلْیَتَنافَسُ الْمُتَنافِسُون شما نفس نفس بزنید تا آن شىء نفیس و ارزنده را بگیرید.امام(علیه السلام) در خطاب به ماه مبارک مى فرماید: هیچ ماه و ایامى و لحظاتى با تو منافسه نمى کند و رقابت ندارد: تو پیشگامى و همه ماهها به دنبال تو هستند. این چنین نیست که انسان بگوید: در ماه مبارک رمضان حرفها را مى شنوم و بعداً عمل مى کنم، اگر فعلاً عمل نشود، بعداً هم عمل نمى شود، چون زمانهاى دیگر آن قدرت را ندارد که با ماه مبارک رمضان در کسب توفیق انسان رقابت کنند.


روز دوازدهم ماه مبارک:

انجام عقد اخوت میان رسول خدا (ص) و حضرت على (ع)

12 رمضان 1 - حضرت محمد(ص) به منظور پیشبرد اسلام و گسترش روح برادری میان مسلمانان بویژه میان مهاجرینی که ازمکه آمدند و انصاری که اهل مدینه بودند عقد برادری جاری ساختند و خود، حضرت امیرالمؤمنین علی(ع) را به برادری برگزیدند.

الّلهُمّ زَیُّـنّی فیه بالسِّتر و العِفاف و استُرنی فیه بلِباس القُنوع و الکِفاف و احمِلنی فیه علی العَدل و الإنصاف و آمِنّی فیه مِن کلِّ ما أخاف بعِصمَتک یا عِصمَة الخائِفین


روز سیزدهم ماه مبارک:

خدایا در این روز مرا از پلیدی و کثافات (هوای نفس و گناهان) پاک ساز و بر حوادث خیر و شر و قضا و قدر ، صبر و تحمل عطا کن . و بر تقوی و پرهیزکاری و مصاحبت نیکوکاران عالم موفق دار ، به یاریت ای مایه شادی و اطمینان خاطر مسکینان


روز چهاردهم ماه مبارک رمضان:

کشته شدن مختار بن ابى عبیده ثقفى

14 رمضان 67 -  مختار بن ابى عبیده ثقفى پس از هلاکت معاویه بن ابى سفیان, از جمله رهبران انقلابى کوفه بود که از امام حسین (ع) و نماینده اش حضرت مسلم بن عقیل (ع) حمایت نمود و در نتیجه, از سوى عبیدالله بن زیاد عامل یزید در کوفه, دستگیر و زندانى مى شد و در ایام قیام امام حسین (ع) همچنان در زندان عبیدالله بن زیاد بسر مى برد تا اینکه به وساطت شوهر خواهرش عبدالله بن عمر در نزد یزید بن معاویه, از زندان آزاد گردید. پس از مرگ یزید, جهت خون خواهى امام حسین (ع) در کوفه قیام نمود و جمع کثیرى به او پیوسته و تمام قاتلان امام حسین (ع) و عناصر اصلى ضد امام حسین (ع) و اهل بیت: را دستگیر و به مکافات اعمالشان رساند. وى پس از 18 ماه حکومت در کوفه و نواحى آن, در 14 رمضان 67 قمرى در برابر لشکریان عبدالله بن زبیر به فرماندهى مصعب بن زبیر, متحمل شکست گشته و در این نبرد به قتل رسید.



 روز پانزدهم ماه مبارک رمضان:

ولادت امام مجتبى سبط اکبر(ع) در روز پانزدهم

پانزدهم ماه رمضان (بنا به نقل شیخ مفید و شیخ بهائى در توضیح المقاصد) روز ولادت موفور السعادت حضرت سبط اکبر، امام حسن مجتبى (علیه السلام) است، و این در سال سوم هجرت واقع شده است، وقتى مژده ولادت این نور پاک را به پیامبر(صلى الله علیه و آله) دادند، امواج سرور و شادمانى دل مبارک حضرت را فرا گرفت و مشتاقانه و با شتاب به خانه دخترش و محبوبه‏اش سیده زنان عالم رفت، فرمود: «یا اسماء هاتینى ابنى‏»، پسرم را به من بده اسماء نوزاد مبارک را به جد بزرگوارش داد، رسول خدا (صلى الله علیه و آله) در گوش راستش اذان، و در گوش چپش اقامه فرمود: (که نخستین صدائى که گوش نوزاد با او آشنا شد، صداق حق جدش خاتم الانبیاء (صلى الله علیه و آله) بود، صداى توحید، صداى تکبیر، صداى تهلیل، و صداى تصدیق به نبوت پیامبر( صلى الله علیه و آله) جد گرامش. که خداى توفیق این سنت‏سنیه را به امتش و به شیعیان حضرت مجتبى (علیه السلام) در مورد نوزادان عنایت فرماید. پیامبر (صلى الله علیه و آله) فرمود: «یا على هل سمیت الولید المبارک؟» آیا این نوزاد مبارک را نام گذارده‏اى؟ عرض کرد: «ما کنت لا سبقک یا رسول الله؟» بر شما سبقت نمى‏گیرم، هنوز لحظاتى نگذشته بود که بشیر وحى جبرئیل نازل شد، و فرمان خدا را به پیامبر (صلى الله علیه و آله) رسانید، یا رسول الله «سمیه حسنا» او را حسن نام گذار، پیامبر (صلى الله علیه و آله) شخصا براى حسن (علیه السلام) عقیقه کرد، و بسم الله گفت و دعا کرد.

در مدح امام حسن مجتبی (ع)

 من عبدم آن نگار بی بدل را**برم آن نام احلی من عسل را

           به یاد آورده ‏ام روزی که بشکست**به دستان الهی‏ اش هُبَل را

 به برق خنجر حیدر نشانش**ادب آموخت آشوب جمل را

                بحق آموخت درس حق شناسی**به روز امتحان امّ الدَّغل را

 برای بغض او، اُمّ المعاصی**چرا کافی نداند این علل را

                 دلش را خانه الحاد می‏کرد**از آن مولا به زشتی یاد می‏کرد

 به خصم ساغر و پیمانه لعنت**به گلچین گل ریحانه لعنت

              به آن هیزم به دستانی که از کین**زدند آتش در میخانه لعنت

 به صیّاد قسی القلب بی رحم**که صیدش را کشد در لانه لعنت

             به آن دستی که یاس فاطمی را**کند مسموم در کاشانه لعنت

 به جسم لانه گونش خنده می‏زد**به آن لبخند دژخیمانه لعنت

        الهی دلبر دور از وطن، کو؟**شب جشن حسن، ابن الحسن کو؟


روز شانزدهم ماه مبارک رمضان:

خدایا در این ماه از سهل‏انگارى‏ها و فریب شیطان حفظمان فرمابار خدایا توفیق نمازگزاردن کامل به ما مرحمت فرماخدایا در این ماه احسان به ارحام و همسایگان و تزکیه اموال توفیقمان ده خدایا ماه رمضان را براى ما ماه عبادت و طاعت قرار بده


روز هفدهم  ماه مبارک رمضان:

وقوع غزوه بدر در 17 یا 19 ماه رمضان

در هفدهم یا نوزدهم ماه مبارک رمضان سال دوم هجرت، غزوه بدر واقع شد،  این غزوه، نخستین مقابله سپاه اسلام با کفر، و نبرد اهل توحید با اهل شرک بود، در این غزوه مشرکان از جنبه ساز و برگ و اسلحه و مهمات بر مسلمانان برترى داشتند، و نفرات و افراد آنها تقریبا سه برابر سپاه اسلام بود.

فتح مکه در سال هشتم هجرى و بیستم ماه رمضان‏«انا فتحنا لک فتحا مبینا» براستى ما براى تو پیروزى روشن و آشکارى ایجاد و مقرر نمودیم ، طبق نقل کتابهاى (12) معتبر فتح مکه در بیستم ماه مبارک رمضان سال هشتم هجرت اتفاق افتاد.


روز هجدهم ماه مبارک:در مورد حضرت زهرا سلام الله علیها..

ای بقیع نیمه شبی قهر آمیز..شد بهار گل حیدر پاییز

یارمن سینه پر ازدرد شده..باغ سرسبز علی زرد شده

یار از دیده نهان است نهان..چه کنم با دل و چشم نگران

چه کنم خاک مرا خاک ربود..همه دل خوشیم زهرا بود

دهر بی فاطمه زندان من است..فاطمه روح من وجان من است

غم او کوه غمی ساخت مرا..مر گ او از نفس انداخت مرا

جز غم وغصه من هیچ ندید..سالها فاطمه ام رنج کشید

یاد آن پنجه ودستاس بخیر..یاد آن گرمی و احساس بخیر

یاد آن روز که در پای تنور..مهربان همسر من داشت حضور

راز بالندگیم زهرا بود..نمک زندگی ام زهرا بود

ای بقیع خانه و خلوتگه راز..هیجده ساله گلم را بنواز

صورت فاطمه و بستر خاک..خاکها باد به فرق افلاک

من که با غصه قرین خواهم شد..بعد او خانه نشین خواهم شد


روز نوزدهم ماه مبارک رمضان:

نخستین نقش عالم یا علی بود

تمام اسم اعظم یا علی بود

ملائک را پس از ذکر خداوند..زهر ذکری مقدم یا علی بود

چو جان در پیکر عالم دمیدند

هماندم ذکر آدم یا علی بود

از آن شد بر خلیل اتش گلستان..که ذکر او دمادم یا علی بود

اگر آن بت شکن بر کف تبر داشت

همان نقش تبر هم یا علی بود

عصا در دست موسی یا علی گفت..دم عیسی ابن مریم یا علی بود

از ان شد بطن ماهی جای یونس

که ذکرش در دل یم یا علی بود

به چاه و تخت شاهی ذکر یوسف..چه در شاهی چه در غم یا علی بود

اگر موسی کلیم الله گردید

کلام او مسلم یا علی بود

دعای حاجیان بر گرد کعبه..صدای آب زمزم یا علی بود

به بام اسمان از صبح آغاز

فلک را نقش پرچم یا علی بود

چو هنگام ولادت گریه کردم..به صورت نقش اشکم یا علی بود

کجا می سوخت شیطان گر ندایش

در اعماق جهنم یا علی بود

نمی شد خلق دوزخ گر زآغاز..ندای خلق عالم یا علی بود

زبسم الله تفسیرش عیان است

که قرآن مجسم یا علی بود

از اول تا به آخر هر چه خواندیم..تمام نخل میثم یا علی بود

              شب قدر رسید خیلی التماس دعا برا یعاقبت بخیر شدن همه دعا کنید 

یا علی                                

..اولین سالگرد عموی مهربانم را گرامی میدارم الفاتحه بر جمال دلربای محمد و ال محمد صلوات۳بار بفرستhttp://kanezahlebit.blogfa.com/ختم صلوات رمضانیه مثل همیشه منتظر حضور شما محب اهل بیتم..*..بگو یا علی و شرکت کنید..*..